Wyjazd służbowy poza miejsce zamieszkania pracownika  przypadek szczególny PDF Drukuj Email
20.06.2008.

Interpelacja nr 2324 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju

 

Szanowna Pani Minister!

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju stanowi m.in., że miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej określa pracodawca, który może uznać ją za miejscowość pobytu stałego lub czasowego pracownika (a nie miejscowość, gdzie mieści się siedziba pracodawcy). Dalej rozporządzenie te stanowi, że w podróży odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów: przejazdów, noclegów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, a także innych udokumentowanych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
   Z informacji przekazanej mi przez moich petentów wynika, że bardzo często jest tak, iż pracownik zatrudniony w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, który mieszka w miejscowości innej niż siedziba pracodawcy i został oddelegowany do wykonywania czynności (np. kontrolnych) w miejscowości, w której co prawda mieści się siedziba pracodawcy, ale zadania realizuje w innej odrębnej organizacyjnie jednostce, to w takim przypadku nie otrzymuje diety oraz zwrotu kosztów podróży służbowej.
W związku z powyższym pytam Panią Minister:
1. Czy zgodnie z powyższym rozporządzeniem pracownik zatrudniony w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, który mieszka w miejscowości innej niż siedziba pracodawcy a został oddelegowany do wykonywania czynności (np. kontrolnych) w miejscowości, w której co prawda mieści się siedziba pracodawcy, ale zadania wykonuje w innej odrębnej organizacyjnie jednostce, powinien otrzymywać diety oraz zwrotu kosztów podróży służbowej?
Z poważaniem
Poseł Anna Sobecka
Toruń, dnia 25 marca 2008 r.
____________________________________________.
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej – z upoważnienia ministra – na interpelację nr 2324 w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
Szanowny Panie Marszałku!

   W związku z otrzymaną przy piśmie z dnia 9 kwietnia br. – znak: SPS-023-2324/08 – interpelacją posłanki Anny Sobeckiej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, przedstawiam panu marszałkowi następujące stanowisko.
   Zgodnie z art. 775 § 1 Kodeksu pracy pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. W świetle tego przepisu podróż służbowa ma miejsce wtedy, gdy pracownik musi wykonywać swoje obowiązki poza stałym miejscem świadczenia pracy. Stałe miejsce świadczenia pracy nie musi być związane z siedzibą pracodawcy.
   Przejazdy pracownika z miejscowości zamieszkania do miejscowości, w której stale świadczy on pracę, nie są podróżą służbową w rozumieniu omawianego przepisu.

Wymieniony art. 775 § 1 Kodeksu pracy, zawierający definicję podróży służbowej pracownika, nie ma zastosowania do pracowników sfery budżetowej, których status prawny regulują przepisy szczególne, m.in. członków służby zagranicznej, członków korpusu służby cywilnej, pracowników urzędów państwowych i pracowników samorządowych. W świetle bowiem art. 5 Kodeksu pracy, jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami.
   Definicję podróży służbowej członka korpusu służby cywilnej określa art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm.), zgodnie z którym „członkowi korpusu służby cywilnej delegowanemu służbowo do zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje pracę, przysługują należności na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, wydanych na podstawie Kodeksu pracy”.
   Do ww. przepisu odwołuje się również art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm.).
   Podobną definicję podróży służbowej przewiduje art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.) i odwołujący się do tego przepisu art. 22 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593, z późn. zm.).
   Mając na uwadze powyższe, wyrażam pogląd, że w świetle wymienionych przepisów przejazdy (podróże) służbowe pracownika zatrudnionego w urzędzie państwowym lub pracownika samorządowego na terenie miejscowości będącej siedzibą urzędu (jednostki), w którym jest on zatrudniony, nie uprawniają do zwrotu należności na warunkach określonych rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. nr 236, poz. 1990, z późn.zm.).
    Nie ma jednak przeszkód, aby pracodawca pokrył koszty przejazdów środkami komunikacji  publicznej poniesione przez pracownika w związku z wykonywaniem zadań służbowych na terenie miejscowości będącej siedzibą urzędu (jednostki), w którym jest on zatrudniony. Fakt, iż przepisy ww. ustaw nie określają w sposób wyraźny obowiązku ponoszenia tych kosztów, nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że prawnie obowiązek taki ciąży na pracodawcy.
Z poważaniem
Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska
Warszawa, dnia 28 kwietnia 2008 r.

 

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
odśwież / nowy

« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 

Popularne